Hani iktisatta bir kaide vardır. “insanın ihtiyaçları sonsuzdur, imkânları ise sınırlıdır, sınırlı imkânlarla en acil ihtiyaçlar giderilmeye çalışılır�. Aynen bu kaide gibi, fert değişiyor, dünya değişiyor, küreselleşiyor, düşünceler değişiyor, alışkanlıklar değişiyor.

“Nelson Kiang Çin asıllı, yetmiÅŸ küsur yıldır Amerika’da yaÅŸayan bir bilge adam. YetmiÅŸ altı yaşında. Dünyanın en prestijli iki üniversitesi olan Harvard ve MIT’de (Massachusetts Institute of Technology) farklı iki alanda yıllarca profesörlük yapmış. Ä°ÅŸitme fizyolojisinde önemli çalışmalara imza atmış, bu sahada hocaların hocası olarak kabul ediliyor, aynı zamanda elektroniÄŸi tıbba ilk uygulayanlardan. ”
Nuriye Akman
Zaman Gazetesi 06.11.2005

Günümüzde insanların en önemli ölüm nedenleri sırasıyla kalp hastalıkları, kanser ve inmedir. İnsanların %65’ten fazlası bu üç hastalıktan ölmektedir. Araştırmacılar bu hastalıklara neden olan en önemli etkenlerin neler olduğunu incelemişler.

Sağlık sisteminin önemli parçalarından biri olan eczacılık mesleğinin başarıyla icra edilmesinde, eczacının becerisi ve mesleğine olan ilgisi kadar, almış olduğu eğitimin de büyük bir payı vardır.

İ.Ü. Eczacılık Fakültesi öğrencileri, eğitimlerinin bir kısmını “Erasmus� programı çerçevesinde ikili anlaşmalarla sağlanan olanaklardan yararlanarak Berlin ve Malta Eczacılık Fakülteleri’nde yapabilmektedirler. İlaç sanayindeki gelişmeler göz önüne alınarak eczacılık eğitiminin değiştirilmesi yönünde çalışmalar yapılmasına ihtiyaç vardır.

Ülkemizde modern diş hekimliği eğitimine başlanmasının 100. yıldönümüne doğru yaklaşmaktayız. İlk diş hekimliği eğitimi 22 Kasım 1909’da açılan Dişçi Mekteb-i Âliyesi’nde (Dişçilik Yüksek Okulu) başlamıştır. Öğrenim süresi üç yıl olan bu okuldan 1911’de ilk diş hekimleri mezun olmuştur. 1964 yılında ise İstanbul Üniversitesi’nde
ilk diş hekimliği fakültesi kurulmuştur.

Diş hekimliği fakültelerinde, dental bilimlerdeki yeni gelişmelerle birlikte biyoteknoloji ve biyomedikal bilimlerin de genel olarak değerlendirilmesi ile her zaman geçerli bir müfredat programının oluşturulması mümkün olmamaktadır.

CerrahpaÅŸa Tıp Fakültesi Deontoloji ve Tıp Tarihi Anabilim Dalı BaÅŸkanı Prof. Dr. Nil Sarı ile Moral DeÄŸerler…

Tıp, yaşamdaki diğer mesleklerde olduğu gibi bilgi alışverişinin dinamik olduğu bir alandır. Tarihe bakıldığında başlangıçtaki sözlü iletişimi yazılı iletişim takip etmiştir. Daha sonra ise teknolojinin gelişmesi ile yazılı iletişimde faks ve bilgisayarlar kullanılmaya başlamıştır.

Marmara Üniversitesi Sağlık Eğitim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Osman Hayran ile Sağlık Eğitimi üzerine söyleşi.

Tıp öğrencileri hekim kimliğini, hocalarının tutum ve davranışlarını özdeşim yaparak kendi mesleki benliklerine katarak kazanmaya çalışırlar. Tıp tarihinden alınan sayısız örneğin de gösterdiği gibi hekimlik sanatı ve rolü hemen her zaman usta çırak ilişkisi içinde öğrenilip kazanılmaktadır. Tıp eğitimi bu nedenle, öğrencilerinden mesleki bilgi ve klinik beceri kadar hekimlik meslek ve rolüne uygun değer ve tutumların da kazanılmasının beklendiği uzun ve formel bir eğitimdir.

Eğitim kavramını gerçekçi biçimde algılayıp içini dolduracaksak, somut (nesnel) düşünüp, alt yapı hazırlığına ona göre girişmeliyiz. Temel insan hakkı olan eğitim, esas yönünden evrensel ilkelere dayanan bir vizyon içermeli, usul yönünden “Bilimsel yöntemlerle� sürekli yenilenerek üretim yapılabilmelidir.

Kişinin sağlıklı olması döllenme ile uterus içi yaşamdan itibaren başlar. Sağlıklı bir gebelik süreci, sağlıklı beslenme, sigara ve alkol kullanmama gibi temel sağlık kurallarına uyumla sağlanır. Sağlıklı bir şekilde gerçekleşen doğumun ardından uygun ve yeterli beslenme, aşılarla ve diğer önlemlerle infeksiyonlardan ve diğer hastalıklardan korunma, sağlıklı yaşam sürdürmenin temel taşlarıdır. Doğal olarak sağlıklı bir hayat sürdürmek kişinin ailesi, kendisi ve toplumun sosyo-ekonomik düzeniyle yakından ilişkilidir.

Diğer bir çok bilim dalının eğitiminden farklı olarak tıp eğitimi neredeyse insanoğlu var olduğu günden beri tartışılmıştır. Halen tartışılmaktadır ve öyle görünüyor ki gelecekte de tartışılmaya devam edecektir.

Finlandiya’da yapılan bir araÅŸtırmaya göre geç yaÅŸta çocuk sahibi olabilenler daha uzun yaşıyor.